حسابداری مخارج تأمین مالی (استاندارد حسابداری شماره ۱۳)

حسابداری مخارج تأمین مالی (استاندارد حسابداری شماره ۱۳)

حسابداری مخارج تأمین مالی (استاندارد حسابداری شماره 13)
حسابداری مخارج تأمین مالی (استاندارد حسابداری شماره ۱۳)

هدف

هدف این استاندارد، تجویز نحوه عمل حسابداری مخارج تأمین مالی است.

براساس ایـن استاندارد، مخارج تأمین مالی عموماً بلافاصله به عنوان هزینـه دوره شناسـایی مـیشـود، به استثنای مواردی که این مخارج به حساب دارایی واجد شرایط منظور میگردد.

دامنه کاربرد

این استاندارد باید برای حسابداری مخارج تامین مالی بکار گرفته شود.

مخارج واقعی یا انتسابی به حقوق صاحبان سرمایه، در این استاندارد مطرح نمیشود.

تعاریف

اصطلاحات ذیل در این استاندارد با معانی مشخص زیر بکار رفته است:

• مخارج تأمین مالی: سود تضمین شده، کارمزد و سـایر مخـارجی کـه واحـد تجاری برای تأمین منابع مالی متحمل میشود.

• دارایی واجد شرایط: یک دارایی که آماده سازی آن جهت اسـتفاده مـورد انتظـار یـافروش الزاماً مدت زیادی طول میکشد.

مخارج تأمین مالی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • سود تضمین شده، کارمزد و جرایم دیرکرد تسهیلات مالی کوتاهمدت و بلندمدت.
  • مخارج جنبی تسهیلات مالی دریافتی از قبیل حق ثبت و حق تمبـر اسنـاد تضمینی واگذاری در رابطه با قراردادهای مربوط.
  • مخارج تأمین مالی مربوط به قراردادهای اجاره به شرط تملیک و خرید اقساطی که براساس استانداردهای حسابداری مربوط شناسایی میشود.
  • تفاوت تسعیر ارز ناشی ازتسهیلات ارزی دریافتی تاحدی که بعنوان تعدیل سود تضمین شده و کارمزد تسهیلات مذکور محسوب میشود.

شناخت مخارج تأمین مالی

مخارج تأمین مالی باید در دوره وقوع به عنوان هزینه شناسایی شود.

آن بخش از مخارج تأمین مالی که مستقیماً قابل انتساب به تحصیل یـک دارایـی واجـد شـرایط است باید به عنوان بخشی از بهای تمام شده دارایی محسوب شود.

مبلغ مخارج تأمین مالی قابل احتساب در بهای تمام شده دارایی، باید طبق این استاندارد تعیین شود.

مخارج تأمین مالی در صورتی قابل احتساب در بهای تمام شده دارایـی اسـت کـه دارای منافع اقتصادی آتی برای واحد تجاری بوده و به گونه ای اتکاپذیر قابل اندازه گیری باشد.

زمان شروع احتساب مخارج تأمین مالی در بهای تمام شده دارایی

احتساب مخارج تأمین مالی در بهای تمام شده دارایی واحد شرایط باید زمانی شروع شود که:

  • برای دارایی مربوط مخارجی در حال انجام باشد،
  • مخارج تأمین مالی در حال وقوع باشد،
  • فعالیتهای لازم برای آماده سازی دارایی مربوط جهـت اسـتفاده مـورد نظـر یـا فـروش در جریان باشد.

افشا

موارد زیر باید برحسب مورد در صورتهای مالی افشا شود:

  • مبلغ مخارج تأمین مالی که طی دوره به بهای تمام شده دارایی منظور شده است،
  • نرخ جذب استفاده شده برای تعیین مبلغ مخارج تأمین مالی قابل احتساب در بهای تمـام شده دارایی واجد شرایط.

تاریخ اجرا

الزامات این استاندارد در مورد کلیه صورتهای مـالی کـه دوره مـالی آنهـا از تـاریخ ۱/۱/۱۳۸۰ و بعد از آن شروع میشود، لازم الاجراست.

https://t.me/Parstarazgroup

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *