مقررات مالیات بر ارزش افزوده در حسابداری

مقررات مالیات بر ارزش افزوده در حسابداری

برای چه کالاهایی مالیات بر ارزش افزوده نپردازیم؟

براساس قوانین مالیاتی و حسابداری کشور تمام کالاها مشمول قانون مالیات بر ارزش افزوده شناخته نشده و برخی از محصولات از پرداخت این نوع مالیات معاف هستند اما فروشندگان بسیاری وجود دارند که با استفاده از ناآگاهی مشتری ارزش افزوده را از مشتریان دریافت می‌کنند.

نمونه این تخلف، گرفتن مالیات بر ارزش افزوده از دارو است که به وفور اتفاق می‌افتد و چندی پیش سازمان امور مالیاتی این تخلف را اعلام و به مردم اطلاع‌رسانی کرد.

همچنین مطابق قانون مالیات بر ارزش افزوده آرد نانوایی، نان، گوشت، قند، شکر، برنج، حبوبات، سویا، شیر، پنیر، روغن‌نباتی، شیر خشک مخصوص تغذیه کودکان، انواع دارو، لوازم مصرفی درمانی، خدمات درمانی و بسیاری اقلام دیگر از این مالیات معاف هستند.

یکی دیگر از موارد تخلفی که در زمان اجرای طرح سبد کالا گزارش شد دریافت مالیات بر ارزش افزوده از دریافت‌کنندگان سبد کالا بود که با رجوع به قوانین مالیاتی موجود در این زمینه به راحتی می‌توان متوجه شد که سبد کالا معاف از مالیات بر ارزش افزوده است و عوامل توزیع نمی‌توانند با دستاویز قرار دادن این قانون از مشمولان این طرح، مالیات دریافت کنند.

علاوه بر این طبق ماده ١٢ فصل دوم قانون مالیات بر ارزش افزوده، گروه دیگری از کالاها نیز از مالیات بر ارزش افزوده معاف می‌شوند. این گروه شامل محصولات کشاورزی فرآوری نشده دام و طیور زنده، آبزیان، زنبور عسل و نوغان است. به جز این انواع کود، سم، بذر و نهال و خوراک دام و طیور نیز شامل پرداخت این نوع مالیات نمی‌شوند.

بخش دیگری از گروه‌های کالایی معاف از مالیات بر ارزش افزوده به این شرح است: فرش دستباف، کتاب، مطبوعات، دفاتر تحریر و انواع کاغذ چاپ، تحریری و مطبوعات.
همچنین کالاهای اهدایی به صورت بلاعوض به وزارتخانه‌ها، موسسات دولتی و نهادهای عمومی غیردولتی دسته دیگری از کالاها و محصولات معاف از مالیات شناخته می‌شوند.

غیر از این کالاهای همراه مسافر که برای استفاده شخصی خریداری شده‌اند البته به شرط رعایت سقف تعیین شده در قوانین گمرکی هم از پرداخت مالیات بر ارزش افزوده معاف هستند.

بیشتر تقلبهای مربوط به صورتهای مالی، یکسری ویژگیهای مشترک دارند و معمولا در حسابداری با یکی از روشهای زیر یا ترکیبی از آنها صورت میگیرند:

تقلب از طریق شناسایی نادرست درامدها

درامدها و حسابهای دریافتنی از جمله حسابهایی هستند که آسانتر و بیشتر در تقلب مربوط به صورتهای مالی مورد دستکاری قرار میگیرند. تقلب از طریق درامدها بسیار عادی است، چرا که:

در بسیاری از موارد، جایگزینها و گزینه های قابل قبولی برای شناسایی نادرست و جعلی درامدها وجود دارد و به همین سبب، شرکتها علاقـه بیشتری به استفاده از این روش برای ارتکاب تقلب دارند، و
دستکاری سود خالص با استفاده از حساب درامد و حسابهای دریافتنی بسیار آسان است. مثال شرکت میتواند از طریق ایجادحساب دریافتنی، درامد نادرست و غیرواقعی شناسایی کند و از این طریق سبب افزایش سود خالص گردد.

تقلب از طریق حساب موجودی کالا و بهای تمام شده کالای فروش رفته

این نوع تقلب یکی دیگر از موارد تقلب در صورتهای مالی است که با مدیریت بر روی موجودی کالا و بهای تمام شده کالای فروش رفته اتفاق می افتد. مثال هنگامی که شرکت موجودی کالای پایان دوره خود را بیش از واقع بیان میکند، بهای تمامشده کالای فروش رفته کمتر از واقع بیان میشود و این امر موجب افزایش سود ناخالص و خالص میگردد. از سوی دیگر، بهای تمام شده کالای فروش رفته ممکن است با کمتر از واقع بیان کردن خرید کالا و یا موجودی کالای اول دوره، کمتر از واقع بیان شود و سبب افزایش سود ناخالص و سود خالص گردد.

تقلب از طریق بیان بیشتر از واقع داراییها

داراییها را میتوان از راههای مختلفی بیش از واقع بیان کرد که معمولترین این راهها عبارتند از:

حذف نکردن داراییهایی که ارزششان به علت آسیب دیدگی از بین رفته است،

سرمایه ای محسوب کردن مخارجی که باید به حساب هزینه برده شوند، و

مستهلک نکردن داراییهایی که سالها مورد استفاده قرار میگیرند
(شناسایی نکردن هزینه استهلاک در پایان سال).

زمانی که شرکتی داراییهای خود را بیش از واقع نشان میدهد، چون هزینه و زیان ناشی از آسیب دیدگی و یا استهلاک داراییها را در دفاتر شناسایی نمیکند، زمینه افزایش بیش از واقع سود خالص را فراهم می آورد.

استفاده نادرست از اقلام خارج از ترازنامه

اقلام خارج از ترازنامه که اغلب برای مدیریت مواردی چون ریسک اعتباری، تامین مالی، بازار و نقدینگی و در قراردادهای اجاره و فعالیتهای تحقیق و توسعه مورد استفاده قرار میگیرند، ممکن است از طریق انتقال داراییها و بدهیهای پنهان در شرکتهای مختلف و در سالهای مختلف، موجب تقلب در صورتهای مالی شوند.

تقلب از طریق افشای ناکافی

افشای ناکافی شامل افشای صورتهای مالی گمراه کننده و غیرشفاف وبدون افشا، آثار بااهمیت اقلام مندرج در صورتهای مالی است. به عبارت دیگر، مدیریت با حذف برخی از واقعیتهای بااهمیت در صورتهای مالی که درصورت افشا ممکن است تصمیم گیری استفاده کنندگان را تحت تاثیر قرار دهند، زمینه ارتکاب تقلب را فراهم میکند.

تقلب از طریق دستکاری در بدهیها

یکی از راههای دستکاری بدهیها، تجدید ساختار نامناسب و استفاده از ابزار ذخیره گیری برای بدهیها است. ایجاد حساب ذخیره، خواه به منظور ادغام یا تجدید ساختار، دعاوی حقوقی و یا سایر عوامل، معمولا باعث ایجاد حساب هزینه، بدهی و یا دارایی کاهنده در دفاتر شرکت میشود. اگر چه ایجاد حساب ذخیره برای جلوگیری از انتقال نادرست هزینه ها در سالهای مختلف (رعایت اصل تطابق)، ابزاری مفید محسوب میشود؛ ولی متاسفانه شرکتها به طور نادرستی از این ابزار جهت مدیریت درامدهایشان استفاده میکنند؛ به این صورت که معمولا ذخیره های مازاد به عنوان هزینه غیرعملیاتی تلقی شده و در دوره های مالی بعدی از سود عملیاتی کسر میگردد. از سوی دیگر، معکوس کردن حساب ذخیره باعث ایجاد سود خالص میشود که برای جبران کسری درامدها مورد استفاده قرار میگیرد

https://t.me/Parstarazgroup