حسابداری و کنترل داخلی

محدودیتهای کنترل داخلی : کنترل داخلی اعمال می شود تا، ریسکهایی که دستیابی به هدفهای سازمان را تهدید می کنند ، کاهش یابند و یا ،توانایی سازمان ،در پیگیری موفقیت آمیز امکانات ،و فرصتها ،افزایش یابد . اگر چه ، مدیریت هیات مدیره حسابرسان داخلی ، و سایر کارکنان با یکدیگر همکاری می کنند تا در اعمال کنترل داخلی ، تسهیل شود اما هیچ سیستم کنترل داخلی ، نمی تواند این اطمینان را به وجود آورد که هدفها تحقق می یابند علت این امر ، وجود محدودیتهای ذاتی ، در کنترلهای داخلی است . به ویژه این که چارچوب کوسو ، به محدودیتهای ذاتی کنترلهای داخلی به شرح زیر اشاره می کند : قضاوت انسان در تصمیم گیریها ، می تواند ناقص باشد. وقفه و یا انحراف می تواند به دلیل نقایص انسان ، همچون خطاها،یا اشتباهات ساده به وجود آید. کنترلها می توانند از طریق تبانی دو نفر یا بیشتر دور زده شوند. مدیریت این توانایی را دارد تا سیستم کنترل داخلی را ناکارامد نماید . کنترلها باید بر حسب هزینه ها در مقایسه با منافع آنها مورد توجه قرار گیرند . با وجود این که یک سیستم طراحی شده مناسب کنترلهای داخلی می تواند اطمینان منطقی را در ارتباط با دستیابی به هدفهای سازمان به مدیریت ارائه دهد اما ، هیچ سیستم کنترلهای داخلی نمی تواند یک اطمینان مطلق را به دلایل ذکر شده در بالا ارائه دهد این درست است که باید دید چه هدفهایی در عملیات ، گزارشگری مالی و یا در گروههای رعایت قوانین و مقررات بکار گرفته می شوند . همانگونه که قبلا اشاره شد ، طراحی و تدوین هدفها پیش نیاز طراحی و راه اندازی یک سیبستم موثر و کارآمد کنترلهای داخلی است . هدفهای تجاری هدفهای قابل اندازه گیری را به وجود می اورند تا محدودیتهای ذاتی و اطمینان منطقی و همچنین فهم و درک بهم پیوستگی و وابستگی متقابل هدفهای تجاری و ریسکهایی است که به طور مستقیم یا غیر مستقیم توانایی سازمان را در دستیابی به هدفهای تجاری تحت تاثیر قرار می دهند . تنها با درک این مفاهیم است که سازمان می تواند سیستم چارچوب کوسو تاکید می کند فرایند شناسی و تحلیل ریسک یک فرایند مستمر و تکرار شونده و یک مولفه و عنصر حیاتی برای کارآمدی سیستم کنترلهای داخلی است . مدیریت باید کانون توجه خود را با دقت تمام بر ریسکهای موجود در همه سطوح سازمان متمرکز سازد و اقدامات ضروری را برای مدیریت و کنترل آنها انجام دهد

انواع بارنامه های دریایی

۱)بارنامه دریایی متعلق به سرویسهای منظم کشتیرانی:این نوع بارنامه جهت محموله کشتی هایی صادر میگردد که دارای برنامه حرکتی مشخصی بوده و مسیرهای مشخصی را طی می کنند.حمل محموله بوسیله این شرکتها بر اساس مقررات خاص آنها می باشد که بر اساس نرخ مشخص نیز می باشد. کانال شبکه اجتماعی حسابداران.

۲)بارنامه های پشت سفید
۳)بارنامه سراسری
۴)بارنامه ترانسشیپمنت
۵)بارنامه چارتر
۶)بارنامه های مرکب
۷)بارنامه دریایی مستقیم و غیر مستقیم
۸)بارنامه کالای دریافت شده برای حمل و بارنامه کالای بارگیری شده
هزینه سرمایه

ادامه مطلب …

شناسایی و اندازه گیری درآمد در حسابداری

درامد عملیاتی در حسابداری باید به ارزش منصفانه ما به ازای دریافتی اندازه گیری شود. ارزش منصفانه مبلغی است که خریداری مطلع و مایل و فروشنده ای مطلع و مایل می توانند در معامله ای حقیقی و در شرایط عادی یک دارایی را در ازای مبلغ مزبور با یکدیگر مبادله کنند شناسایی درامد در حقیقت یک مساله زمانی است. یعنی چه زمانی درامد شناسایی و در صورت سود و زیان گزارش شود .

درامد عملیاتی در حسابداری زمانی شناسایی می شود که شواهد کافی مبنی بر وقوع یک جریان آتی ورودی منافع اقتصادی وجود نداشته باشد ( یعنی جریان منافع اقتصادی مرتبط با درامد عملیاتی به درون واحد تجاری محتمل باشد ) و این منافع را بتوان به گونه ای اتکا پذیر اتدازه گیری کرد . مطابق بند ۱۱ استاندارد حسابداری شماره ۳ مبلغ در امد عملیاتی حاصل از یک معامله معمولا طبق توافقی که بین واحد تجاری و خریدار یا استفاده کننده از دارایی به عمل می اید تعیین می شود . این مبلغ به ارزش منصفانه ما به ازای دریافتی یا دریافتنی با احتساب تخفیفات تجاری اندازه گیری می شود .

هر گاه جریان ورودی وجه نقد در حسابداری به اینده موکول شود به گونه ای که طبق قرار داد منعقده خریدار و یا ضوابط معمول فروشنده مبلغی اضافه بر بهای فروش نقدی کالا یا خدمات دریافت شود . در این حالت ارزش منصفانه ما به ازای مربوط بهای فروش نقدی است و مبلغ اضافه دریافتی درامد عملیاتی فروشنده محسوب نمی شود . بلکه باید با توجه به محتوای تجاری معامله تحت عنوان درامد تامین مالی به طور جداگانه نمایش یابد. هیات استاندارد های حسابداری مالی برای شناسایی درامد پیشنهادی ارائه کرد که مختص درامد می باشد .در حسابداری مطابق نظر این هیات درامد را زمانی می توان شناسایی کرد که : الف) درامد کسب شده باشد ب ) درامد تحقق یافته یا قابل تحقق باشد. فرایند کسب درامد: از دبدگاه اقتصادی درامد یک فرایند مستمر است با اما شناسایی درامد در یک مبنای مستمر در عمل غیر ممکن بوده و ارتباط دادن قسمتهای ان به هر یک از فعالیتهای موجود درامد مسیر نمی باشد. از این رو حسابداران در دد شناسایی یک مقطع زمانی بوده اند که بتوان مدعی شد که درامد در ان مقطع کسب شده است . درامد می تواند در هنگام تولید ( خدمات ) هنگام تکمیل شدن محصول در مقطع فروش هنگام وصول وجه نقد شناسایی شود .

مقررات مالیات بر ارزش افزوده در حسابداری

برای چه کالاهایی مالیات بر ارزش افزوده نپردازیم؟

براساس قوانین مالیاتی و حسابداری کشور تمام کالاها مشمول قانون مالیات بر ارزش افزوده شناخته نشده و برخی از محصولات از پرداخت این نوع مالیات معاف هستند اما فروشندگان بسیاری وجود دارند که با استفاده از ناآگاهی مشتری ارزش افزوده را از مشتریان دریافت می‌کنند.

نمونه این تخلف، گرفتن مالیات بر ارزش افزوده از دارو است که به وفور اتفاق می‌افتد و چندی پیش سازمان امور مالیاتی این تخلف را اعلام و به مردم اطلاع‌رسانی کرد.

همچنین مطابق قانون مالیات بر ارزش افزوده آرد نانوایی، نان، گوشت، قند، شکر، برنج، حبوبات، سویا، شیر، پنیر، روغن‌نباتی، شیر خشک مخصوص تغذیه کودکان، انواع دارو، لوازم مصرفی درمانی، خدمات درمانی و بسیاری اقلام دیگر از این مالیات معاف هستند.

یکی دیگر از موارد تخلفی که در زمان اجرای طرح سبد کالا گزارش شد دریافت مالیات بر ارزش افزوده از دریافت‌کنندگان سبد کالا بود که با رجوع به قوانین مالیاتی موجود در این زمینه به راحتی می‌توان متوجه شد که سبد کالا معاف از مالیات بر ارزش افزوده است و عوامل توزیع نمی‌توانند با دستاویز قرار دادن این قانون از مشمولان این طرح، مالیات دریافت کنند.

ادامه مطلب …

حسابداری و انواع سرمایه گذاری

سرمایه گذاری ممکن است به اشکال مختلفی صورت گیرد و به دلایل گوناگونی نگهداری شود . برخی سرمایه گذاریها ممکن است در قالب اوراقی که بیانگر دارایی پولی برای دارندگان این گونه اوراق است ظاهر شوند ( نظیر برخی اوراق مشارکت ) . برخی از این سرمایه گذاریها ممکن است متضمن سود تضمین شده حداقلی باشند. سرمایه گذاریها همچنین می توانند در قالب مالکیت سرمایه یک واحد تجاری دیگر ظاهر شوند . در حسابداری این سرمایه گذاریها بیانگر حقوق مالی است . سایر اشکال سرمایه گذاری شامل نگهداری فلزات گرانبها یا دیگر کالاها از جمله اثار هنری است . در حسابداری  سرمایه گذاریهای مختلف از نظر سهولت تبدیل به وجه نقد یا سایر داراییها میزان داد و سند و ماهیت بازار مربوط ویژگیهای متفاوتی از خود بروز می دهند .ماهیت و میزان سرمایه گذاری یک واحد تجاری و همچنین حجم فعالیت ان در زمینه خرید نگهداری

ادامه مطلب …

نکات حسابداری

تحلیل بنیادی (Fundamental analysis) یکی از روش‌های مورد استفاده برای سرمایه‌گذاران بازار سرمایه محسوب می‌شود تا با استفاده از این روش بتوانند از سود مناسبی در بلند مدت بهره‌مند شوند. چنانچه در مطلب سرمایه‌گذاری برای تازه واردان بیان شد، یکی از گام‌های اصلی در تحلیل بنیادی(فاندامنتال) بررسی وضعیت مالی و حسابداری شرکت‌ها (با استفاده از صورت‌های مالی)، سودآوری آن‌ها و تصمیم‌گیری برای انتخاب سهام شرکت‌ها است. به این منظور برآن شدیم در مطالبی به عوامل اساسی و مهم در بررسی وضعیت مالی و سودآوری شرکت‌ها بپردازیم.

اولین گام و یکی از مهمترین معیارهای سنجش وضعیت مالی، حسابداری و سوددهی شرکت‌‌ها، ارزیابی صورت‌های مالی آن‌ها است که منعکس کننده اطلاعات مالی و شرایط دارائی‌ها و بدهی‌های شرکت خواهد بود.لذا برای ارزیابی وضعیت مالی شرکت‌ها و موسسات تجاری، شناخت عناصر و اجزای تشکیل‌دهنده این صورت‌های مالی ضروری است. در این مطلب به بررسی صورت‌های مالی اساسی شرکت‌ها (ترازنامه، صورت سود و زیان، صورت گردش وجوه نقد، صورت سود و زیان جامع) و شناخت اجزای اصلی آن خواهیم پرداخت.صورت‌های مالی خلاصه‌ای از عملیات تامین مالی و فعالیت‌های سرمایه‌گذاری شرکت است. این گزارش‌ها، حاوی موارد مهم و اطلاعات پرکاربرد برای تصمیمات سرمایه‌گذاران و اعتباردهندگان است. این گزارش‌ها:

حاصل فعالیت واحد تجاری در یک دوره زمانی مشخص است.
این گزارش‌ها بر اساس استانداردهای مشخص و منطبق با اصول حسابداری تهیه می‌شود.
صورت‌های مالی برای پیش‌بینی و مقایسه شرکت‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

آنچه در تهیه صورت‌های مالی و حسابداری به عنوان هدف مطرح است، ارائه اطلاعاتی پیرامون وضعیت مالی، عملکرد مالی و انعطاف‌پذیری واحد تجاری به صورت خلاصه و طبقه بندی شده است به نحوی که برای غالب استفاده‌کنندگان از این گزارش‌ها در اتخاذ تصمیماتشان سودمند باشد.

چهار صورت‌های مالی اساسی عبارتند از ترازنامه، صورت حساب سود و زیان، صورت گردش وجوه نقد، صورت سود و زیان جامع، یادداشت‌های پیوست هر کدام از صورت‌های مالی نیز از اهمیت بسزایی برخورداند.مفروضات مورد توجه در صورت‌های مالی عبارتند از:

۱- صورت‌های مالی با استفاده از سیستم حسابداری تعهدی و اصل تطابق تهیه می‌شوند.
۲- صورت‌های مالی با فرض تداوم فعالیت شرکت تهیه می‌شوند.
۳- صورت‌های مالی با فرض محافظه‌کاری تهیه می‌شوند.
۴- الزام به افشای کامل هر گونه ارقام یا اعداد اضافی در یادداشت‌های ضمیمه وجود دارد.

ترازنامه، بیلان یا صورت وضعیت مالی یکی از صورت‌های مالی اساسی است که وضعیت مالی یک شخصیت حسابداری (شخصیت گزارشگر) را در یک زمان مشخص نشان می‌دهد؛ که باید توسط یک نهاد حسابرسی تهیه گردد.

ترازنامه معمولاً در پایان یک دوره مالی تهیه می‌گردد. در ترازنامه سه قلم اطلاعاتی دارایی، بدهی و سرمایه مشخص می‌گردد. این ۳ بخش در ترازنامه‌ها، این ایده را به سرمایه‌گذاران می‌دهد که داشته‌ها (دارایی‌ها) و چه دیونی (بدهی‌هایی) دارد و صاحبان شرکت چه مقدار سرمایه‌گذاری کرده‌اند.[۱]

ترازنامه به زبان ساده مشخص می‌نماید که یک مؤسسه چه میزان دارایی دارد: زمین، ساختمان، اثاثه، وجه نقد در صندوق و… همگی میزان دارایی مؤسسه را نشان می‌دهند. بدهکاران به شرکت نیز جز دارایی‌های شرکت محسوب می‌گردند. زیرا بدهکاران نیز در نهایت با پرداخت پول به صندوق شرکت یا پرداختهای از نوع دیگر (چک و…) موجب افزایش دارایی شرکت می‌گردند.

از طرفی در ترازنامه میزان بدهی سازمان نیز مشخص می‌گردد. هر سازمان ممکن است به افراد مختلف بدهی داشته باشد (حساب بستانکاران) یا مؤسسه ممکن است با صدور چکهای مختلف اسناد پرداختنی مختلفی داشته باشد. خلاصه اطلاعات بدهی مؤسسه و در نهایت سرمایه تشکیل مؤسسه نیز در قسمت بدهیهای ترازنامه مشخص می‌گردد. علت امر این است، که شرکت همواره به صاحب سرمایه بدهکار می‌باشد. در حقیقت بدهی و سرمایه دیون یک مؤسسه را به افراد حقیقی یا حقوقی دیگر مشخص می‌کند.

ترانامه بر اساس اصل زیر استوار است:

دارایی = بدهی + سرمایه به این اصل، معادله اصلی حسابداری می‌گویند.تعریف دیگر از ترازنامه

ترازنامه یا بیلان یک گزارش یا صورت مالی است که در آن ارتباط داراییها و بدهیها و سرمایه به ترتیبی گزارش می‌شود که برای صاحبان مؤسسه، بستانکاران و سایر اشخاص علاقه‌مند به امور مالی مؤسسه مفید باشد. ترازنامه به معادلهٔ حسابداری (یعنی: دارایی = بدهی + سرمایه) شباهت کامل دارد.دارایی های جاری و دارایی های غیرجاری

در سمت راست ترازنامه، دارایی های شرکت نشان داده می شود که به دو بخش دارایی های جاری و دارایی های غیرجاری(دارایی های ثابت) تقسیم می شوند. مهمترین عاملی که دارایی ها را به این دو بخش تقسیم می کند متغیر زمان است. به عبارتی، اگر انتظار رود که دارایی های یک شرکت طی کمتر از یکسال به وجه نقد یا دارایی دیگر تبدیل شود، در دسته دارایی های جاری و اگر انتظار بر این باشد که بیش از یکسال(یا چرخه عملیاتی) زمان نیاز باشد که دارایی به وجه نقد یا دارایی دیگر تبدیل شود، در دسته دارایی های غیرجاری یا دارایی ثابت گنجانده می شود.

برای روشن شدن این موضوع به دو مثال می پردازیم. موجودی نقد (شامل حساب بانکی یا تنخواه) جزء دارایی جاری به حساب می آید. چرا که وجه نقد هستند. اما دارایی های ثابت مشهود(شامل زمین و ساختمان شرکت) جزء دارایی های غیرجاری به حساب می آیند. چرا که انتظار میرود یکسال دیگر هم این دارایی ها به وجه نقد تبدیل نشوند و مدیریت تصمیمی به فروش این داراییها ندارد.
دارایی های جاری

همانطور که گفتیم، دارایی جاری شامل دارایی هایی می شود که انتظار می رود طی کمتر از یکسال به وجه نقد تبدیل خواهد شد.

موجودی نقد در حسابداری

شامل وجوه نقدی است که به صورت ریالی و ارزی در صندوق، تنخواه و حساب بانکی شرکت وجود دارند.

سرمایه گذاری های کوتاه مدت

این سرفصل شامل سرمایه گذاری در اوراق مشارکت و … است.

دریافتنی های تجاری و غیرتجاری

شامل مطالبات شرکت از مشتریان می باشد. دریافتی های تجاری مطالبات شرکت بابت عمدتاً فروش محصول خود است اما دریافتنی غیرتجاری مرتبط با مطالبات شرکت از افرادی غیر از خریداران محصولات خود می باشد.(مانند فروش نسیه ساختمان شرکت)

موجودی مواد و کالا در حسابداری

شامل مواد اولیه خریداری شده، کالای(محصول) نیمه ساخته و کالای ساخته شده است.

پیش پرداختها

مبلغی که بابت دریافت خدمات به کارفرما یا پیمانکار قبل از انجام کار پرداخت می شود(بیعانه پرداختی)
دارایی های غیرجاری

دارایی های جاری، شامل دارایی های بلندمدت شرکت می باشد که در فرایند عملیات شرکت مورد استفاده قرار می گیرند و بر اساس انتظار شرکت طی یکسال آتی به نقد تبدیل نمی شوند.

سرمایه گذاری های بلندمدت

مانند خرید سهام عمده یک شرکت

دارایی های ثابت مشهود و نامشهود

دارایی ها در طبقه بندی دیگری به دو دسته مشهود و نامشهود طبقه بندی می شوند. دارایی مشهود قابل مشاهده است. مانند زمین و ساختمان و ماشین آلات اما دارایی نامشهود قابل رویت و مشاهده نیست. مانند سرقفلی و حق امتیازبدهی های جاری و بدهی های غیرجاری

در سمت چپ ترازنامه بدهی های شرکت نمایش داده می شود. منظور از بدهی، طلب دیگران از شرکت است. بدهی ها به دو بخش تقسیم می شوند: بدهی های جاری و بدهی های غیرجاری. بدهی های جاری منظور تعهداتی است که شرکت انتظار دارد تا یکسال آتی تسویه می شوند. بدهی غیرجاری شامل تعهداتی می باشند که سررسید و انتظار شرکت مبنی بر این است که بیش از یکسال تا تسویه آنها باقی مانده است.
بدهی های جاری

پرداختنی های تجاری و غیرتجاری

عمدتاً شامل بدهی های شرکت به تأمین کنندگان مواد اولیه و دستگاه ها و تجهیزات شرکت

مالیات پرداختنی

مالیاتی که شرکت ها به سازمان مالیات بایت عملکرد و … بدهکارند.

سود سهام پرداختنی

سود سهامی(DPS) که در مجمع تقسیم و هنوز به حساب سهامداران واریز نگردیده است.

تسهیلات مالی دریافتی

وام و تسهیلاتی که شرکت از بانک دریافت نموده است.

پیش دریافت ها در حسابداری

برخلاف پیش پرداخت ها، این سرفصل گویای دریافت بیعانه از طرف مشتریک شرکت برای فروش کالا یا خدمات می باشد.
حقوق صاحبان سهام

بیانگر حق و حقوق مالی سهامداران و صاحبان شرکت از دارایی های شرکت است. اگر شرکت از محل دارایی های خود، بدهی ها را تسویه نماید آنچه باقی می ماند حقوق صاحبان سهام نام دارد.

سرمایه

سرمایه شرکت توسط مالکین و سهامداران تهیه می شود. ارزش اسمی هر سهم(۱۰۰۰ریال) ضربدر تعداد سهام شرکت برابر با سرمایه شرکت ها می باشد.

اندوخته قانونی

بر اساس قانون، شرکتها ۵% سود خالص دوره خود را به این حساب اختصاص می دهند تا این مبلغ حداقل به ۱۰% مبلغ سرمایه برسد.

سود یا زیان انباشته

همانطور که از نام آن مشخص است، برابر است با مجموع سودهای خالص شرکت ها در دوره های قبل منهای سودهای تقسیم شده در مجامع عمومی عادی(تقسیم سود). به این معنی که سود انباشته پایان سال ۱۳۹۵ در ترازنامه برابر است با سود انباشته پایان سال ۱۳۹۴، بعلاوه سود خالص طی دوره ۱۳۹۵ منهای سود تقسیم شده در مجمع سال مالی ۱۳۹۴٫
ارزش دفتری در ترازنامه

اعدادی که در ترازنامه می بینید به ارزش دفتری ثبت شده اند. به این معنی که فرضاً اگر شرکت زمینی را در سال ۱۳۶۵ به قیمت ۱۰ میلیون تومان خریداری کرده باشد، این زمین در ترازنامه سال ۱۳۹۵ هم به ارزش ۱۰ میلیون تومان نشان داده می شود(ارزش تاریخی). به همین دلیل یکی از ایرادات ترازنامه این است که تورم در اعداد آن تأثیرگذار نیست و مبلغ دارایی ها به روز نیستند.
اصطلاحات مرتبط با ترازنامه که باید بدانید

یک سری از اصطلاحات مرتبط با ترازنامه وجود دارند که شما باید آنها را بدانید. این اصطلاحات عموماً در گزارش های افزایش سرمایه شرکتها که در کدال قرار می گیرند وجود دارند.

سرمایه در گردش

برابر است با مجموع دارایی های جاری شرکت منهای مجموع بدهی های جاری شرکت. پس اگر شرکتی در مدارک درخواست افزایش سرمایه خود عنوان کرد که هدف از افزایش سرمایه اصلاح سرمایه در گردش شرکت است، منظور شرکت این است که به احتمال زیاد، یا می خواهد مشکلات نقدینگی و تأمین مواد اولیه را حل کند یا تصمیم دارد بدهی های خود به طلبکاران تجاری را تسویه نماید.

ساختار سرمایه

منظور از ساختار سرمایه، مجموع بدهی های غیرجاری و حقوق صاحبان سهام است. اگر شرکت در مدارک افزایش سرمایه خود ذکر کند که هدف از افزایش سرمایه اصلاح ساختار سرمایه است، منظور این است که می خواهد تسهیلات بلندمدت یا زیان انباشته خود را تسویه نماید. یا عدم توازنی بین نسبت بدهی های بلند مدت و حقوق صاحبان سهام است که تصمیم دارد اصلاح نماید.

ساختار مالی

به مجموع سمت چپ ترازنامه گفته می شود. یعنی مجموع بدهی جاری، غیر جاری و حقوق صاحبان سهام

حساب اندوخته و ذخیره در حسابداری چیست؟

✅اندوخته ها (به طور مثال اندوخته قانونی) مبالغی هستند از یک ماخذ مشخص (مثل نسبتی از سرمایه)، که می بایست قبل از تقسیم سود در حسابی به این عنوان و بصورت جداگانه ای نگهداری شود تا از خروج این مبلغ از چرخه دارائی شرکت جلوگیری گردد.

✅ضمنا برای آزاد شدن آن زمان خاصی تعیین نشده و بنا بر قانون و یا تصمیم سهامداران شرکت،دارای سقف مشخصی می باشد .برای بوجود آوردن اندوخته حتما بایستی سودی موجود باشد ، اما برای بوجود آوردن ذخیره چنین الزامی وجود ندارد.

✅ذکر این نکته ضروری است که اندوخته قانونی هر ساله به میزان ۵ درصد سود سال جاری در نظر گرفته میشود و این عمل تا زمانی که اندوخته قانونی به میزان ۱۰ درصد سرمایه شرکت برسد الزامی و ببیشتر از ۱۰ درصد اختیاری میباشد.

ادامه مطلب …

آشنایی با مفاهیم مهم مالیاتی

مالیات ابرازی

مالیات تشخیصی

مالیات قطعی

مالیات تادیه شده

ذخیره مالیات و پیش پرداخت مالیات

۱- مالیات ابرازی : البته سودابرازی است که ما در اظهارنامه عملکرد ابراز می کنیم و بر اساس آن ۲۵% مالیات پرداخت می نمائیم.

۲- مالیات تشخیصی :مالیاتی است که واحد مالیاتی براساس رسیدگی به دفاتر بر آورد نموده و برگ تشخیص کشیده و به شرکت جهت پرداخت یا اعتراض ارسال می کند .

۳- مالیات قطعی : مالیاتی است که بعد از برگ تشخیص و عدم اعتراض ما یا اعتراض ما و رفتن به کمیسیون که احتمالا شاید مبلغی تقلیل یابد قطعی شده و برگ قطعی صادر و طی مهلت باید پرداخت یا ترتیب پرداخت آن داده شود

.

۴- مالیات تادیه شده : معنی این لغت یعنی مالیات پرداخت شده

۵- ذخیره مالیات : مبلغی است که بر اساس مالیات ابرازی محاسبه کرده و ذخیره می گیریم در واقع ۲۵% سود جاری .که البته دیگر از کلمه ذخیره مالیات استفاده نمیکنیم و تحت عنوان مالیات پرداختنی میباشد

۶- پیش پرداخت مالیات : وجوهی است که بابت مالیاتهای تکلیفی که شرکتها از ما کم می کنند و یا وجوهی که طی توافق و مذاکره قبل از قطعی شدن مالیات به دارائی پرداخت می نمائیم .

سهامدار یا سهامداران به چه کسانی گفته می شود

سهامدار، یا سهامداران؛ به فرد یا نهادی (مانند یک شرکت)، که از نظر قانونی مالک سهام یا برگه سهام در یک شرکت سهامی عام و یا شرکت سهامی خاص باشد، گفته می شود. سهامدار مالک کسری از کل شرکت است و در ریسک سود یا زیان پیش روی شرکت سهیم است. سهامدار در تمامی درآمدها و دارایی های شرکت سهیم است، اما سود سهام او تنها پس از پرداخت سایر بدهی ها پرداخت می شود و در صورت انحلال شرکت نیز سهم او از محل باقیمانده دارایی شرکت پرداخت خواهد شد. ادامه مطلب …

اگر هیت تجدید نظر برگ تشخیص رو قطعی کنه چه وضعیتی برای مودی پیش میاد؟

رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر قطعی و لازم‌الاجرا خواهد بود. بر این اساس، مؤدی مالیاتی مکلف است ابتدا فرم مربوط به تبصره ماده ۲۴۷ قانون مالیاتهای مستقیم را تکمیل و مبلغ مالیات مورد قبول خود را پرداخت و نسبت به مازاد آن اعتراض خود را در مدت مقرر تسلیم کند و نمایندگان عضو هیأتهای حل اختلاف مالیاتی نباید قبلاً نسبت به موضوع مطروحه اظهارنظر داشته یا رأی داده باشند.

در صورتی که رأی صادره هیأت بدوی از سوی یکی از طرفین مورد اعتراض تجدید نظر خواهی قرار گرفته باشد در مرحله تجدیدنظر فقط به ادعای آن طرف رسیدگی و رأی صادر خواهد شد.

همچنین آرای قطعی هیأتهای حل اختلاف مالیاتی به استثناء مواردی که رأی هیأت حل اختلاف مالیاتی بدوی با عدم اعتراض مؤدی یا مأمور مالیاتی مربوط قطعیت مییابد برابر مقررات ماده ۲۵۱ این قانون قابل شکایت و رسیدگی در شورای عالی مالیاتی خواهد بود

و نیز در مواردی که شکایت مؤدیان مالیاتی از آرای هیأتهای بدوی از طرف هیأت حل اختلاف مالیاتی تجدیدنظر رد شود و همچنین شکایت از آرای هیأتهای تجدید نظر از طرف شعب شورای عالی مالیاتی مردود اعلام شود، برای هر مرحله معادل یک درصد تفاوت مالیات موضوع رأی مورد شکایت و مالیات ابزاری مؤدی در اظهارنامه تسلیمی، هزینه رسیدگی تعلق میگیرد که مؤدی مکلف به پرداخت آن خواهد بود.